تبسم لبان تو ،شکفتن هزار گل
      نمی شود نظاره کرد ،بدون تو بهار را

اگر ز کوی خود مرا ،غبار گونه رد کنی
              نمی شود به دل گرفت ،جفای چون نگار را

اسیر و صید تو اگر ،ز دام تو رها شود
    نمی شود خیال تو ،رها کند شکار را

به عشق دیدن رخت ،به انتظار رو کنم
      نمی شود بهانه کرد ،زمان انتظار را

تقدیم به